Podczas tegorocznego zjazdu ASH w Orlando prof. Wojciech Jurczak, prezentował wyniki wieloośrodkowego, międzynarodowego badania III fazy porównującego nowoczesny lek pirtobrutynib z immunochemipterapią u chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową.
Praca została przedstawiona w czasie sesji „Late Breaking Abstracts”, bezpośrednio przed „Presidential Symposium”, w głównej Sali centrum kongresowego, mogącej pomieścić 15 000 osób. Paca była przedstawiona w prasie jako jedno z najważniejszych doniesień konferencji, równocześnie z wystąpieniem ukazała się pełnotekstowa publikacja w Journal of Clinical Oncology, jednym z najważnieszych czasopism onkologicznych.
To wystąpienie jest kolejnym, ważnym sukcesem zespołu badawczego oraz dowodem na to, że Polska aktywnie współtworzy światowe przełomy w hematologii.
Profesor podkreślił, że przedstawione wyniki są obiecujące: „Wraz z drugą publikacją, również przedstawioną jako ustna prezentacja na konferencji Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego, w której porównywaliśmy pirtobrutynib z ibrutynibem, starszym inhibitorem kinazy Brutona, udało się udowodnić, jego skuteczność, przy wyjątkowo mało nasilonych efektach działań niepożądanych. Mamy nadzieje na rejestracje pirtobrutynibu przez FDA u wcześniej nieleczonych pacjentów z CLL, już z początkiem 2026.
Nasze dane pokazują, że pirtobrutynib nie tylko przezwycięża oporność, jest najskuteczniejszym inhibitorem kinazy Brutona, ale również – przez swoją selektywność – jest bardzo dobrze tolerowany. W obu badaniach wykazaliśmy, że istotnie zwiększa odsetek odpowiedzi na leczenie i wydłuża czas do progresji choroby. Co więcej, wstępna analiza wykazała, że należy się spodziewać wydłużenia długości życia, i to pomimo możliwości „cross-over” (protokół dopuszczał możliwość podawania go u chorych w ramieniu kontrolnym, u których doszło do wznowy / progresji choroby w trakcie leczenia).
Już dziś wyniki te dają pacjentom realną perspektywę nowej, skutecznej opcji terapeutycznej, a w przyszłości mogą stać się fundamentem nowego standardu leczenia, zwłaszcza u pacjentów starszych, z licznymi chorobami towarzyszącymi.
Składamy ogromne podziękowania Panu Profesorowi za jego zaangażowanie, konsekwencję i wyjątkowy wkład w rozwój współczesnej hematologii. Gratulacje kierujemy także do całego zespołu, który przyczynił się do tego przełomowego sukcesu.
