erytrocyty

Procedura allogenicznej transplantacji komórek krwiotwórczych

ZANIM PRZECZYTASZ...

Warto przed pierwszą lekturą tego artykuły zapoznać się z ogólnym wstępem do transplantacji komórek krwiotwórczych.

W przypadku transplantacji allogenicznej komórki pochodzą od zdrowej osoby. Dawca otrzymuje zastrzyki czynnika wzrostu równolegle do leczenia przygotowującego stosowanego u pacjenta. 

Komórki macierzyste z krwi lub szpik kostny przeszczepia się w dniu pobrania lub następnego dnia, bez konieczności ich zamrażania i przechowywana. Allogeniczna transplantacja cechuje się większą skuteczności od autologicznej. Ryzyko nawrotu jest mniejsze, nie ma bowiem ryzyka zanieczyszczenia materiału przeszczepowego komórkami nowotworowymi. Może też wystąpić korzystna reakcja immunologiczna przeszczep-przeciw-nowotworowi. Z drugiej jednak strony zabieg jest obciążony większym ryzykiem zagrażających życiu powikłań. Okres regeneracji szpiku jest dłuższy i wynosi zazwyczaj 2-3 tygodni, z czym wiąże się ryzyko zakażeń. 

Powrót układu odpornościowego do pełnej sprawności może trwać kilka miesięcy, a nawet lat, w związku z czym narażenie na infekcje jest również przedłużone w czasie. Częstym powikłaniem jest też choroba przeszczep-przeciw-gospodarzowi. Komórki odpornościowe dawcy mogą, pomimo zgodności HLA, rozpoznawać pewne różnice w organizmie biorcy i je atakować, co objawia się początkowo jako wysypka, biegunka lub żółtaczka. W formie przewlekłej objawy mogą dotyczyć prawie wszystkich narządów i tkanek. Powikłaniu temu zapobiega się stosując leki immunosupresyjne tj. tłumiące odporność. Nie zawsze jednak są one skuteczne. Nie zawsze też skuteczne jest leczenie choroby przeszczep-przeciw-gospodarzowi. Ryzyko śmiertelnych powikłań po allogenicznej transplantacji macierzystych komórek krwiotwórczych wynosi współcześnie 10-20%. Z drugiej strony – jeśli przebieg procedury jest pomyślny pacjent może wrócić do normalnego życia po około 6 miesiącach.

Print Friendly, PDF & Email

Poznaj Autora:

Prof. Sebastian Giebel
spec. hematologii, transplantologii klinicznej i chorób wewnętrznych.

Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w 1996r. Jest specjalistą hematologii, transplantologii klinicznej i chorób wewnętrznych. Stopień doktora i dr. hab. uzyskał odpowiednio w latach 2003 i 2008, a tytuł profesora – w 2013r. W latach 1996-2008 pracował w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym im. A. Mielęckiego w Katowicach, a od 2008 roku jest zatrudniony w Centrum Onkologii – Instytucie im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddziale w Gliwicach, gdzie kieruje Kliniką Transplantacji Szpiku i Onokhematologii oraz pełni funkcję Zastępcy Dyrektora Oddziału ds. Klinicznych. Jest prezesem Polskiej Grupy ds. Leczenia Białaczek u Dorosłych i Polskiej Grupy Badawczej Chłoniaków, członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów, a także sekretarzem Sekcji Roboczej Ostrych Białaczek Europejskiego Towarzystwa Przeszczepiania Krwi i Szpiku oraz członkiem Europejskiej Grupy ds. Ostrej Białaczki Limfoblastycznej u Dorosłych. Prof. Giebel jest autorem ponad 200 publikacji naukowych o łącznym wskaźniku oddziaływania (IF) 506. Jego prace były cytowane ponad 2500 razy, a wartość indeksu Hirscha wynosi 26. W 2017 roku został uhonorowany medalem im. Jędrzeja Śniadeckiego Polskiej Akademii Nauk.