DIAGNOSTYKA CHŁONIAKÓW

Potwierdzić lub wykluczyć rozpoznanie chłoniaka może tylko lekarz. Zwykle nie jest to możliwe podczas jednorazowej wizyty. 

Do postawienia pełnego rozpoznania potrzebne jest ustalenie dotychczasowego przebiegu choroby, czyli tzw. wywiad lekarski. Poza tym, lekarz musi palpacyjnie, to znaczy używając swoich palców, zbadać wszystkie dostępne w badaniu węzły chłonne, określić ich wielkość, spoistość, ruchomość oraz ustalić czy są bolesne. Zawsze jednak, aby z całą pewnością postawić diagnozę, podejrzany węzeł chłonny należy pobrać chirurgicznie do badania histopatologicznego, czyli mikroskopowego. Badanie mikroskopowe węzła chłonnego to jedyny wiarygodny i w miarę łatwy sposób ustalenia pewnego rozpoznania.

Prawidłowe rozpoznanie choroby jest w przypadku chłoniaków bardzo ważne. Umożliwia bowiem rozpoczęcie właściwego leczenia przeciwnowotworowego, a prawidłowa terapia zastosowana od momentu diagnozy zwiększa szanse powodzenia leczenia. Po ustaleniu ostatecznego rozpoznania, przed rozpoczęciem ewentualnej terapii,
lekarz musi znać zasięg, czyli stopień zaawansowania choroby.

  • Powszechną praktyką jest odbieranie wyników bez możliwości ich konsultacji z lekarzem prowadzącym. Często zamiast uspokajać, wzmaga to obawy czy niepewność. Z interpretacją wyników warto wstrzymać się do rozmowy z lekarzem.

KILKA WAŻNYCH INFORMACJI:

  • Jeśli pojawiły się uzasadnione podejrzenia, że chory zmaga się z chłoniakiem, zostaje on skierowany przez lekarza pierwszego kontaktu na dalszą diagnostykę. Może być prowadzona przez hematologa lub onkologa. Niezależnie od specjalizacji ważne, aby był to lekarz, który zajmuje się leczeniem chłoniaków.
  • Na każdym etapie diagnostyki i leczenia choroby nowotworowej pacjentowi może zostać wystawiona Karta Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego, tzw. DiLO, której celem jest usprawnienie i przyspieszenie procesu terapii.

    Dlaczego warto się jednak wstrzymać z jej uzyskaniem?

    W dobrych ośrodkach, w których kolejka chorych czekających na początek leczenia jest długa, karta DiLO nic nie przyspieszy i pacjenci muszą czekać na diagnostykę w tym samym stopniu. Istotniejszy jest jednak fakt, że diagnostyka w ramach karty DiLO jest rozliczana ryczałtem, który - w przypadku chorych na chłoniaka - pozwala na pokrycie jedynie części jej kosztów. Pacjent z założoną kartą DiLO musi mieć więc ograniczoną liczbę wykonanych badań diagnostycznych lub przynosi wymierną stratę. Stąd warto wstrzymać się z uzyskaniem karty DiLO do pierwszej wizyty u hematologa lub onkologa, który będzie prowadził dalsze leczenie. Specjalista wystawi ją w momencie, w którym będzie to dla Chorego i leczącego go ośrodka najlepsze. Najmniej korzystna jest sytuacja, gdy wystawia ją już lekarz I kontaktu, jeszcze przed potwierdzeniem rozpoznania i określeniem stadium zaawansowania klinicznego.
Print Friendly, PDF & Email